انجمن ناشنوایان

« جنبشي نيست در اين خاموشي »

امروزه افراد تقريباً سعي مي كنند كه در جامعه ي خود حضوري سازنده و فعال داشته باشند و به اصطلاح حضوري پررنگ تا بتوانند جايگاه مناسب خود را پيدا كنند.

اما در جامعه معلولين ، حضور افراد كم شنوا و ناشنوا تا حدودي كم رنگ به نظر مي آيد ( البته به نظر بنده ) .كم اطلاعي عموم در مورد نحوه ي ارتباط ، فرهنگ ارتباط، حقوق اين افراد(مادي و معنوي) ، احساسات ، مشكلات و... اين افراد خود به نوعي مشكل ساز شده است كه در اين زمينه كم لطفي صدا و سيما جهت بالا بردن سطح اطلاع عموم را نمي توان ناديده گرفت . احساس مي كنم افراد مرتبط با اين گروه هم راكداند و به نظر مي آيد فعاليت هاي جديدو تازه براي كاستن مشكلات صورت نمي گيرد ( جنبشي نيست در اين خاموشي ).

پيشنهادات شما در مورد سوالات زير مي تواند كمكي براي بنده و سايرين جهت برنامه ريزي موثر در آينده باشد كه به قول شاعر « هر كجا هستي بگو با من ... .»

اما سوالتي كه مطرح است در زمينه هاي زير است

براي معرفي كم شنوايان و ناشنوايان به جامعه و كاهش مشكلات موجود چه بايد كرد؟

دولت و آموزش و پرورش براي كاهش معضلات موجود چه نقش تازه اي را مي توانند ايفا كنند ؟

نقش خود افراد كم شنوا و ناشنوا در بهبودي اوضاع موجود چيست ؟

حضور كم شنوايان و ناشنوايان را چگونه مي توان در عرصه هاي مختلف بيشتر كرد ؟

«... هر كجا هستي بگو بامن .

روي جاده نقش پايي نيست از دشمن .

آفتابي شو !

رعد ديگر پا نمي كوبد به بام ابر

مار برق از لانه اش بيرون نمي آيد

و نمي غلتد دگر زنجير طوفان بر تن صحرا

روز خاموش است، آرام است

از چه ديگر مي كني پروا ؟»

به امید سر بلندی برای شما

دوشنبه نهم آذر 1388 توسط شریعت احمدی |

نکات ریز معلمی

با سلام به تمامي دوستان وهمراهان به خصوص دوستان عزيزم در دوران تحصيل ام در تربيت معلم كه دلم براي همشون تنگ شده و همه ي افرادي كه اين متن را مطالعه مي فرمايند.در طي سه روز كلاسهاي فشرده ضمن خدمت با نام ارزشيابي كيفي-توصيفي بنده به عنوان يك معلم تازه كار از بين مطالبي كه ارائه شد يكسري نكاتي را جمع آوري كردم كه شايد براي همكاران و بقيه عزيزان مفيد واقع شود . گزيده اي از اين نكات به قرار زير است:

v ارزشيابي در صورتي زيباست كه در خدمت يادگيري باشد .

v امروز تعامل فردا را آموزش دهيد .

v اين اجازه را به دانش آموزان بدهيد كه كه خودشان به تفاهم برسند ، مثلاً خودشان كلاس را كنترل كنند يا خودشان همديگر را براي پذيرش مطالب آماده كنند .

v بياييد با خنده به هم سلام كنيم .

v اجازه دهيد فراگيران در تعيين مشق به شما كمك كنند، مثلاً به صورت يك نمايش هم مي توان اين كار را انجام داد اين كار را با سليقه و ذوق خود انجام دهيد .

v روز اول و دوم مهر ماه به بچه ها تكليف ندهيد سعي كنيد بيشتر با هم آشنا شويد .

v خود را از بچه ها بدانيد براي آنها مانند يك دوست باشد ، با گفتن جملاتي مثل بچه ها چرا امروز كلاسمون كثيفه ؟ يا مثلاً بچه ها امروز يكي از همكلاسيمان نيست و ...

v از فراگيران در مورد مكان تدريس و ... نظر خواهي كنيد .

v انسان ها با هم برابر نيستند سعي كنيد به وي‍گي هاي فردي دانش آموزان هم توجه كنيد.

v به دانش آموزانتان سفارش كنيد كه در روز چهاردهم فروردين از آوردن كيف و كتاب خودداري كنند قرار بگذاريد كه در اين روز به بيان خاطرات نوروزي بپردازند خواهيد ديد كه با چه شوقي به مدرسه مي آيند .

v در ساعت آخر سه يا پنج دقيقه به بچه ها استراحت دهيد مثلاً قصه بگوييد بازي كنيد و... تا بچه ها احساس زندگي كنند .

v از كلمات جادويي مانند لطفاً، خواهشاً و بفرماييد حتماً استفاده كنيد .

v بچه ها را براي پاسخ دادن رو به رو دوستان قرار دهيد .

v سعي دانش آموزان را مورد تقدير قرار دهيد .

v ساعت رياضي را در زنگ اول نگذاريد متاسفانه تدريس رياضي طوري جا افتاده كه در آن كمتر شادي است در صورتي كه خود رياضي مشكلي ندارد .شادي را به كلاس رياضي بياوريد

v هميشه در حال پويايي باشيد هميشه به دنبال راه هاي تازه براي يادگيري باشيد

v هفته اي دو سه جلسه كار گروهي كافيست . اگر كلاسي كه يك ساعت كار گروهي انجام مي دهد و آن يك ساعت كاملاً شلوغ است آن كلاس مشكل دارد و بر عكس .

v تكليف هيچ وقت نبايد براي تنبيه در نظر گرفته شود .

v اگر فكر مي كنيد اگر تكليف به بچه ها داديد نتوانيد به موقع آن را بررسي كنيد از دادن تكليف خودداري كنيد .

v تكاليف را خط نزنيد بنويسيد بررسي شد يا مهر بزنيد زيرا اين كار نوعي ارزش گذاري به كار فراگير است با اين كار به او گفته ايد كارش ارزشمند است .

v مهمترين و و ارزشمندترين تكاليف را به فراگيران در كلاس بگوييد .

v در املا زير غلط خط نكشيد بگذاريد فراگير خود آن را پيدا كند ( خود سنجي) و يا به كمك دوستش غلط ها را پيدا كند (همسال سنجي )

v اولين كار نقاشي يا نوشتن بچه هاي كلاس اول را در پوشه كارشان نگهداري كنيد وبعداً كه پيشرفت كرد به او نشان دهيد زيرا اين كار براي آنها لذت بخش است .

اين خلاصه اي از اين كلاس ها بود اميدوارم كه اثر بخش باشد . به اميد روزي كه مدرسه ها شادي و زندگي را به بچه ها هديه كند نه تنفر و فرار را .

به اميد ديدار

شنبه یازدهم مهر 1388 توسط شریعت احمدی |

هنگامي كه دسي بل ها را قسمت كردند

« هنگامي كه دسي بل ها را قسمت كردند »

زماني كه دسي بل ها را قسمت ميكردند

ما از آن بهره ای نبرديم

با اين حال ،من سكوت را

فريبنده و زيبا يافتم

اما تو نه من به لشكر ناشنوايان پيوستم

اما تو شانه خالي كردي

سپاه من همواره براي « شناخت » مي جنگد

اما تو خواهان گمراهي هستي

شادي من با چشمانم است

اما شورو شعف تو همراه به صدا است

من در زبانم ميرقصم

تو،اما آواز ميخواني

...در كنار يكديگر رشد ميكنيم

من رهايي خود را يافته

در اين راه، هنجار بودنم را فدا كرده ام

اما تو شانه خالي كردي

...بي سلاح و زخم خورده از جنگ

براي عدالت جنگيدي

و در حالي كه هم قطاران شنوايت

راحت وبي دردسر پرسه مي زدند

تو در مزارع خشخاش تنها آرميده بودي

خود را برگزيدي

هموراره قهرمان پيشرو بودي

و هرگز نخواستي مرا تحسين نمايي

... تو مرا شكست دادي

و صدا بر من غلبه كرد

وانمود كردي كه لغزش ناپذيري

اما شاديت از اين پيروزي

در دوردست ها ،

به خط افق ابدي ،

همواره به انتظار بازخواست نشسته است .

« اما ناشنوايي هرگز ترا محكوم نمي كند »

اكنون تبهكاران ژنتيك در كمين مان نشسته اند

حمله ي استراتژيك ، به شيوه اي نو

در انفجاري از گلوله ها

آن هم هيروشيميايي

بر كاسه چشمان ما فرو ريختند

گازهاي اشك آور ، احساساتت را خاموش كرده

انفجاري سنگين ،

سركوبت كرد

اما هنوز،... شانه خالي مي كني

خواهش مي كنم سازو برگ نظامي را رها كن

و به لشكر ما بپيوند

به دور از خشونت و ويرانگري

سستي هاي فردي خود را كنار بگذار

و غرق در امنيت شو

بگذار ، بازوهايمان در هم گره خورند

تنها در آن صورت است كه هرگز

هنگام پرسه زدن هاي بي دردسر هم قطارانت

تنها در مزارع خشخاش نخواهي آرميد

برگرفته از كتاب مشاوره ي ناشنوايان نوشته ماريان كوركر .(مترجم گيتا موللي )

شنبه دهم مرداد 1388 توسط شریعت احمدی |

سطري روي ماسه ها

« سطري روي ماسه ها »

مردي به دوستش گفت :« روزي هنگام مد دريا با كناره كفشم عبارتي روي ماسه ها

نوشتم . هنوز هم مردم مي ايستند تا آن را بخوانند و مراقبند در آينده هيچ چيز نتواند

آن جمله را پاك كند. مرد ديگر پاسخ داد «من نيز روي ماسه ها عبارتي نوشته بودم ،

اما زماني آن را نوشته بودم كه آب پايين رفته بود و وقتي با مد دوباره بالا آمد امواج آن

را پاك كرد . اما بگو تو چه نوشته بودي !؟ » مرد اول گفت : « نوشته بودم من كسي

هستم كه وجود دارد ، اما بگو تو چه نوشته بودي ؟ مرد ديگر پاسخ داد : « نوشته

بودم من چيزي جز قطره اي از اين اقيانوس بزرگ نيستم »

« جبران خليل جبران »

شنبه سوم مرداد 1388 توسط شریعت احمدی |

- بزرگترين چالش جامعه ناشنوايان چيست ؟

- با راه اندازي چه نوع فعاليتهايي مي توان افراد ناشنوا را به جامعه معرفي كرد ؟

- وضعيت كودكان ناشنوا را در مدارس ايران چگونه ارزيابي ميكنيد؟

دوشنبه بیست و نهم تیر 1388 توسط شریعت احمدی |

معرفي كتاب:

- اسپر دلی. تامس . ناشنوا مثل من.

داستان مبارزه ی یک خانواده برای در هم شکستن سد سکوت .

- بابا جان،مهري.نقش بازي در پرورش فكري كودكان ،انتشارات دنياي نو

- صفوي ، امان الله.هدفهاي رفتاري براي تدريس و ارزشيابي، انتشارات رشد

- شجاع رضوي ،محمد رضا. فرزند خود را در بازي بهتر بشناسيم ، انتشارت هاشمي

- شجاع رضوي ، محمد رضا . بازي هاي ملل، انتشارات تيزهوش

- انگجي ،ليلي .آموزش از راه بازي ، دفتر امور كمك آموزشي و كتاباخانه ها

- قزل اياغ، ثريا .قصه گويي و نمايش خلاق ، مركز نشر دانشگاهي

- نعمت پور ، ناصر.بازي هاي دبستاني ،انتشارات روز بهان

- ابراهيمي ، نادر. مراحل تولي و خلق ادبيات كودكان ، انتشارات آگاه

- نحفيان ، شهلا. نوذر آدان ، مريم .بازي هاي آموزشي قبل از دبستان، انتشارات ني

- صرافان ،عبد الرضا. نقاشي كودكان و مفاهيم آن ، انتشارات نگاه

- شعاري نژاد ، علي اكبر .ادبيات كودكان ، انتشارات اطلاعات

- سره ، صغري. روش فعال در كودكستان ، انتشارت پيروز

- تركمان ،منوچهر . رامنماي آموزش رياضيات كودكستاني ، شركت آموزشي و فرهنگي انديشه

- حاجتي ، عبدالخليل . روانشناسي زبان ، انتشارات امير كبير

- پاكزاد محمود ، هياهو در دنياي سكوت ، كانون كر ولال هاي ايران

- باطني ، محمد رضا ، چهار گفتار در مورد زبان ، انتشارات آگاه

- كاكو جويباري ، علي اصغر. گلكار پروين ، زهره .زبان آموزي ، دفتر آموزش ضمن خدمت

- حق شناس ، علي اكبر ، آواشناسي ، انتشارات آگاه

- گلكار پروين ، زهره . سلمان تبريزي ، سيما . كاكو جويباري ، علي اصغر . كتاب كار مربي كودك ناشنوا ، دفتر تحقيقات ، تأليف و بررسي كتب درسي

- مفيدي، فرخنده . مديريت مراكز پيش دبستاني ، انتشارات ديبا

- اعزازي ، شهلا . والدين و كودك ،انتشارات آموزش

- سعيدي ، ابوالفضل . تربيت شنوايي ، لبخواني ،دفتر آموزش ضمن خدمت

- حجارن ، محمود . بازي درماني . اانتشارات كيهان

- سعيدي ، ابوالفضل. مجموعه مقالات در زمينه توانبخشي و آموزش كودكان دچار نقص شنوايي

- شفيع آبادي ، عبدالله . فنون تربيت كودك ، انتشارات رز

- كريمي ، يوسف.

- تغيير دادن رفتار هاي كودكان ونوجوانان، انتشارت فاطمي

- ابراهيمي ، نادر . مصور سازي كتاب كودكان ، انتشارات آگاه

- سعيدي ، ابوتلفضل. مقدمه اي بر آموزش و پرورش و زبان آموزي براي كودكان ناشنوا ،انتشارات سازمان آموزش و پرورش ناشنوايان

- كوركر، ماريان ، مشاوره ناشنوايان ف انتشارات رشد

- كلارك ، موراگف زبان آموزي به شيوه ي طبيعي براي كودكان دچار نقص شنوايي ، انتشارات سازمان آموزش و پرورش استثنايي

- پرهيزگار ، محمد رضا . بهداشت شنوايي ،

انتشارات ايلاف شيراز

یکشنبه بیست و هشتم تیر 1388 توسط شریعت احمدی |

ما تعصب نداریم که بگوییم ارتباط ناشنوایان باید فقط تکلمی باشد ، ولی واقع بینی داریم که روش آموزشی آنان باید حتما شفاهی باشد به طوری که نهایتا منجر به تکلم روان و صحیح آنان گردد زیرا تنها از طریق تکلم است که ناشنوا می تواند با دیگر افراد جامعه رابطه برقرار کند و مقام واقعی خود را در جامعه بدست آورد.

نباید فراموش کنیم که طبیعی ترین وسیله ی ارتباط افراد یک جامعه تکلم و گفتار است و ناشنوای بدون تکلم ،ناتوانی در دنیای توانمندان شنوا بیش نیست لذا استفاده از تکلم برای ناشنوا یک انتخاب نیست بلکه یک ضرورت و باید است.

جمعه بیست و ششم تیر 1388 توسط شریعت احمدی |

معرفی کانون ناشنوایان استان کرمان

در اوايل فروردين 88 در کانون ناشنوايان کرمان کلاس هايي تحت عنوان « مهارت هاي زندگي » شروع به کار کرده است که در اين کلاس ها در مورد مشکلات افراد ناشنوا که قشر نوجوان و جوان را تشکيل مي دهد صحبت و مشاوره مي شود .
آقاي حميد رضا خادميان ، روان شناس و کارمند بهزيستي و داراي ناشنوايي db60 ،مدرس اين کلاس ها است که توضيحاتي در مورد اين کلاس ها ارائه دادند که بخشي از آن را مي خوانيم :
در اين کلاس ها که با حضور افراد ناشنوا تشکيل مي شود اين افاد مشکلات خود را بيان مي کنند و در اينجا با ارائه يکسري راه حل تا حدودي از مشکلات آنها مي کاهيم. وي اذعان کردند که بيشتر اين مشکلات اين گروه از ناشنوايان ( نوجوانان و جوانان) اکثراً در زمينه بيکاري است که در اينجا با معرفي آنها به مراکز فني حرفه اي و کانون و با استفاده از قانون تا حدودي از اين مشکل را برطرف مي کنيم .
وي در مورد مشکلات ديگر ناشنوايان افزودند به دليل اعتماد به نفس افراد ناشنوا ، آنه نمي توانند خود را در جامعه بروز دهند و با مشکل مواجه مي شوند ، همچنين اکثر اين افراد داراي پدر و مادر شنوا هستند که به دليل عدم درک صحبت هاي ديگران قادر به ارتباط نيستند وقتي از پدر و مادرشان مي خواهند براي آنها توضيح دهند ، آنها حوصله جواب دادن را ندارند در نتيجه اين افراد دچار سرخوردگي مي شوند . ما در اين کانون در صورت اين چنين مشکلاتي با پدر و مادرها صحبت مي کنيم و تا حدودي هم موفق بوده ايم . ايشان در مورد مشکلات اين افراد در مدرسه به عدم ارتباط مؤثر معلم با آنها و درک صحيح درسها و ترس از صحبت کردن است .
ايشان در جواب افرادي با برگزاري اين کلاس ها مخالف هستند گفتند« ناشنوايان را نمي توان محدود کرد و ما در اينجا به آنها آموزش مي دهيم که چگونه به صورت صحيح با جنس مخالف رفتار کنند، همچنين مسائلي را ياد مي گيرند که در خانه و يا در جامعه ممکن است ياد نگرفته باشند .» در ضمن ياد آوري ميکنيم اين کلاس ها به صورت مختلط تشکيل مي شود .
ارديبهشت 88
گزارش از شريعت احمدي ، عاطفه جاودان

شنبه نهم خرداد 1388 توسط شریعت احمدی |

کسی این سکوت را به رسمیت نمی شناسد

براساس آمارهاي جهاني، نيم درصد مردم جوامع دچار اختلالات شنوايي خفيف، متوسط و عميق هستند و برهمين اساس در کشور ما نيز350 هزار نفر از اين اختلالات رنج مي برند که 150 هزار نفر آنان داراي مشکلات شديد شنوايي بوده و نيازمند دريافت خدمات هستند. در حال حاضر يکي از مشکلاتي که ناشنوايان با آن مواجه هستند عدم توجه ساير اقشار جامعه به خواسته ها و نيازهاي آنان است. متاسفانه سازمان بهزيستي به دلايل مختلف از جمله، عدم شناسايي ناشنواياني که در نقاط دورافتاده و روستاها زندگي مي کنند، امکان خدمات دهي به تمامي آنها را ندارد و تنها 40 درصد از افراد داراي اختلال شنوايي از خدمات توانبخشي و پزشکي اين سازمان بهره مند مي شوند. کارشناسان معتقدند، عدم برقراري ارتباط و تعامل با جامعه که البته اين امر از سوي مردم نيز وجود دارد، توانبخشي حرفه اي و آموزشي، اشتغال، ازدواج و تحصيل و... از ديگر مشکلاتي است که افراد داراي اختلالات شنوايي با آنها مواجه هستند.بايد ديد و نگرش جامعه نسبت به اين افراد تغيير پيدا کند و هويت آنها به رسميت شناخته شود چرا که ناشنوايان نيز مانند افراد ديگر جامعه از حق و حقوقي برخوردارند که نبايد از آن محرومشان کرد و بلکه بايد شرايط زندگي راحت و دور از دغدغه اي توسط دولت براي آنها فراهم شود. امروزه ناشنوايان در کشورهاي پيشرفته بدليل استفاده از تجهيزات و تکنولوژي هاي مدرن با مشکلات کمتري دست به گريبان هستند بنابراين ما نيز بايد در کشورمان با استفاده از اين وسايل درجهت کاهش مشکلات آنان اقدام کنيم. به گزارش مهر، مديرکل دفتر توانبخشي معلولان جسمي، حرکتي و حسي سازمان بهزيستي در خصوص آمار ناشنوايان موجود در کشور، مي گويد: به دليل عدم دسترسي به تمامي مناطق روستايي، امکان ارائه آمار دقيق از آنان در کشور وجود ندارد اما براساس آمار جهاني درحدود 350 هزار ايراني، دچار اختلالات شنوايي خفيف، متوسط و عميق هستند. دکتر «کيوان دواتگران» ادامه مي دهد: هم اکنون مراکز دولتي و خصوصي براي ارائه خدمات توانبخشي، آموزشي و وسايل کمک شنوايي در سطح کشور وجود دارد که البته تعداد اين مراکز بايد افزايش پيدا کند. وي اظهار مي کند: مشکل اصلي افراد دچار اختلال شنوايي، آموزش آنهاست. بطوريکه آموزش و پرورش استثنايي کشور فقط در مدارس خاصي به ارائه آموزش هاي لازم به اين افراد مي پردازد.مديرکل دفتر توانبخشي معلولان جسمي، حرکتي و حسي سازمان بهزيستي تاکيد مي کند: به همين دليل امسال براي اولين بار در روز 8 مهر که روز جهاني ناشنوايان است بهزيستي با همکاري آموزش و پرورش استثنايي، اقدامي درجهت حضور کودکان شنوا و ناشنوا در کنار يکديگر انجام خواهد داد تا از اين طريق پيامي مبني براينکه اين افراد نيز مي توانند همانند کودکان سالم و در کنار آنها زندگي کنند، را به مردم جامعه منتقل کنيم. وي عنوان مي کند: در اين روز قصد داريم براي افزايش آگاهي ناشنوايان نسبت به حقوقي که بايد داشته باشند، بندهايي از کنوانسيون حقوق توانجويان را که مرتبط با آنان است تهيه و در اختيارشان قرار دهيم. وي مي افزايد: افراد داراي اختلالات شنوايي به جز خدمات پزشکي به خدمات توانبخشي آموزشي، حرفه اي، اجتماعي و... نياز دارند و بهزيستي تلاش مي کند تا بتواند در اين زمينه نيز در جهت رفع مشکلات اين افراد اقدامات لازم را انجام دهد. «دواتگران» مي گويد: يکي از اقدامات مهمي که در سال جاري قصد انجام و گسترش آنرا داريم، راه اندازي مراکز خصوصي خانواده و کودک ناشنواست که براي ايجاد اين مراکز، يارانه و تسهيلات در اختيار آنها قرار مي دهيم. وي در خصوص يارانه اي که دراين مراکز براي ارائه خدمات به افراد داراي اختلال شنوايي پرداخت مي شود، تصريح مي کند: با توجه به کمي بودجه و اعتبارات، ماهيانه مبلغي بين 70 تا 75 هزار تومان براي هر ناشنوا که تحت پوشش بهزيستي است، پرداخت مي شود و در صورت افزايش اعتبارات به طور حتم مبلغ يارانه نيز افزايش پيدا مي کند. مديرکل دفتر توانبخشي معلولان جسمي، حرکتي و حسي سازمان بهزيستي در مورد اشتغال ناشنوايان، مي گويد: به طور کلي هنوز مفهوم اشتغال براي اين افراد جا نيفتاده و بسياري از کارفرمايان و صاحبکاران از پذيرفتن فردي که دچار مشکلات شنوايي است سر باز مي زنند. وي ادامه مي دهد: در اين رابطه بايد نگرش و ديد جامعه و کارفرمايان نسبت به افراد ناشنوا تغيير کند، بررسي ها نشان داده در بسياري از مشاغل مانند مونتا ژ صنعتي، ناشنوايان بهتر کار مي کنند و حضور آنان موثر تر از افراد شنوا است. «دواتگران» بزرگترين مشکل ناشنوايان را عدم تعامل و ارتباطات اجتماعي و همچنين عدم آگاهي از حقوق خود، دانسته و مي افزايد: در شرايط فعلي، هنوز هم افراد ناشنوا تعامل لازم را با جامعه و اطرافيان ندارند و اين مشکل هم به خود آنان و هم به اطرافيانشان باز مي گردد. وي مي گويد: هنوز توانمندي هاي افراد ناشنوا در جامعه شناخته شده نيست و گاهي مردم، ناشنوايان را به دليل مشکل ناشنوايي داراي ضريب هوشي پايين مي دانند. وي خاطر نشان مي کند: جامعه بايد هويت و حقوق افراد ناشنوا را مانند ديگر اعضا به رسميت بشناسد. مديرکل دفتر توانبخشي معلولان جسمي، حرکتي و حسي سازمان بهزيستي مي افزايد: بهزيستي به منظور آگاه سازي اين افراد، در جهت استفاده از فناوري و تکنولوژي هاي کمکي براي ناشنوايان اقداماتي انجام داده است. وي مي افزايد: اين تکنولوژي ها، تجهيزات و وسايل در زندگي روزمره ناشنوايان مورد استفاده قرار مي گيرد و براي راحتي آنان در منزل نصب مي شوند. «دواتگران» تاکيد مي کند: نصب تجهيزات کمکي مانند 40 هزار دستگاه آمپلي فاير برروي تلفن ناشنوايان از جمله اقداماتي بوده که توسط بهزيستي انجام شده است و البته بايد توزيع ديگر اقلام مورد نياز اين افراد نيز گسترش پيدا کند. وي اطلاع رساني در خصوص شناساندن ناشنوايان به جامعه را بسيار مهم دانسته و معتقد است: بايد در جهت معرفي و ارائه يک چهره خوب از ناشنوا در جامعه اقدام کنيم و توانمندي هاي اين افراد را به تمامي مردم معرفي کنيم. وي خاطر نشان مي کند: در روز هشتم مهرماه خدمات ويژه شنوايي سنجي و توانبخشي ناشنوايان در تمامي مراکز رايگان خواهد بود.

شنبه پنجم اردیبهشت 1388 توسط شریعت احمدی |

تاریخچه آموزش ناشنوایان در ایران

۲۴ تا ۳۰ سپتامبر هر سال از سوی مجامع جهانی به عنوان هفته جهانی ناشنوایان نامگذاری شده است.
هدف از این نامگذاری ارتقای فرهنگ ارتباط با ناشنوایان، دانسته هایی از زبان اشاره و آگاهی دولتها و همچنین عموم مردم از مشكلاتی است كه این قشر با آن روبه رو هستند.
با آنكه سابقه آموزش و تربیت كودكان ناشنوا در دنیا به حدود ۴۰۰ سال به صورت پراكنده و ۲۰۰ سال به طور انسجام یافته در دنیا می رسد، در ایران سال ۱۳۰۳ را می توان آغاز آموزش ناشنوایان به طریق علمی به حساب آورد. آغازگر و پیشگام تعلیم و تربیت كودكان ناشنوا در ایران زنده یاد جبار عسگرزاده(باغچه بان) و محل شروع آن تبریز بود.
جبار باغچه بان بدون اقتباس از شیوه آموزش ناشنوایان در خارج از كشور و با روش آزمایش و خطا و تجربه، معضل بزرگی را از پیش روی خانواده های دارای كودك ناشنوا برداشت. وی مؤسس نخستین كودكستان(باغچه اطفال) در تبریز بود.
باغچه بان در اواخر سال ۱۳۰۳ در باغچه اطفال با پذیرش سه كودك ناشنوا كار تجربی با ناشنوایان را آغاز كرد و پس از ۶ ماه موفق شد به سه كودك ناشنوا خواندن و نوشتن بیاموزد.
پس از انحلال باغچه اطفال، وی به شیراز رفت و تا سال ۱۳۱۱ در كودكستان شیراز مشغول فعالیت فرهنگی بود.
باغچه بان در سال ۱۳۱۱ به تهران بازگشت و نخستین دبستان ناشنوایان را در خیابان ناصر خسرو در خانه ای محقر تاسیس كرد و تا ۱۰ سال به عنوان مدیر، معلم و فراش دبستان با ۳۰ نفر دانش آموز، دبستان را اداره كرد.
وی در اواخر نخستین سال تأسیس دبستان وسیله ای به عنوان تلفن گنگ اختراع كرد كه كر و لالها با گرفتن میله آن به دندان می توانستند از طریق استخوان فك، ارتعاشات صوتی را دریابند.
در سال ۱۳۲۸ اساسنامه آموزشگاه كر و لالهای باغچه بان توسط شورای عالی فرهنگ تصویب شد.
هر چند بعد از سال ۱۳۳۲ به بعد در اثر حمایت وزیر فرهنگ وقت و توجه وزارت آموزش و پرورش بخشی از دشواری های دبستان تا حدی حل شد، اما با توجه به افزایش روز افزون مراجعان، كمبود جا و نداشتن مدرسه ویژه كار به طور روز افزونی دشوار بود.
در سال ۱۳۳۴ كلنگ نخستین ساختمان ویژه ناشنوایان در یوسف آباد زده شد و سال ۱۳۳۶ این مدرسه با ظرفیت ۱۲۰ دانش آموز افتتاح و بهره برداری شد.
در سال ۱۳۴۱ ساختمان دیگری در ضلع جنوبی آموزشگاه در چهار طبقه با ۲۰ كلاس ضد صوت، كلینیك سنجش شنوایی، سالن اجتماعات، ناهار خوری و كتابخانه آماده بهره برداری شد و تعداد دانش آموزان به ۲۲۰ نفر رسید.
متأسفانه زندگی سراسر تلاش استاد باغچه بان در دوران مجموعه آموزشی ناشنوایان باغچه بان، بیش از ۹ ماه به طول نینجامید و در چهارم آذر ماه ۱۳۴۵ در ۸۰ سالگی چشم از جهان فرو بست و مدیریت مدارس باغچه بان را به فرزند تحصیلكرده و جوان خود سپرد.
در سال ۱۳۴۷ هنوز دفتر آموزش كودكان استثنایی تأسیس نشده بود كه واحد شماره دو باغچه بان با ۶۰ نفر دانش آموز ناشنوا افتتاح شد.
كتابهای درسی خاص ناشنوایان و روشهای تدریس آنان با موافقت و هزینه سازمان برنامه و بودجه چاپ و تكثیر و در مدارس ناشنوایان توزیع می شد و برنامه تربیت معلم تحت نظر دفتر آموزش كودكان استثنایی قرار گرفت.
سرانجام در سال ۱۳۴۷ دفتر آموزش استثنایی تأسیس و متولی آموزش استثنایی در كشور شد.
برای گسترش آموزش استثنایی در كشور و فراگیر و همگانی شدن آموزش استثنایی بهترین شیوه، همان تلفیق یا یكپارچه سازی بود. در همان اوایل كار آموزش گروههای مختلف استثنایی در سراسر كشور گسترش یافت.
این دفتر با تعداد ۵۲۴ نفر دانش آموز ناشنوا در سال ۱۳۴۷ كه شامل آموزشگاههای باغچه بان، منصوره میرزایی، گلبیدی اصفهان، حرفه ای نظام مافی، ناشنوایان نیمروز، استثنایی تبریز و مشهد بود، كار را آغاز كرد.
از سال ۱۳۴۸ معلمان دوره دیده و متخصص ناشنوایان هر ساله حدود ۳۰ نفر بین نواحی آموزشی تهران و شهرستانهای كشور توزیع می شدند. این معلمان در مراكز آموزشی از پیش تأسیس شده مشغول فعالیت شدند یا با حمایت اداره كل آموزش و پرورش در مدارس عادی موفق به ایجاد كلاس ضمیمه شدند. تا سال ۱۳۵۰ یازده باب آموزشگاه و ۴۴ كلاس ضمیمه خاص ناشنوایان در سراسر كشور وجود داشت كه در مهر ماه سال ۵۴ به ۲۸ باب آموزشگاه و ۱۱۰ كلاس خاص افزایش یافت.
در واقع در طول چهار سال تعداد دانش آموزان ناشنوای تحت پوشش چهار برابر و به عدد ۱۹۳۶ نفر رسید.
مدارس ناشنوایان تهران از سال ۱۳۶۳ تحت پوشش مجموعه آموزشی باغچه بان قرار گرفتند و در زمان تشكیل سازمان آموزش و پرورش استثنایی حدود ۲۷ باب آموزشگاه خاص ناشنوایان فعالیت داشتند.
گروه آموزش و توان بخشی ناشنوایان همچون سایر گروههای آموزشی از ابتدای تأسیس سازمان آموزش و پرورش استثنایی آغاز به كار كرد و در طول دوران ۲۳ ساله فعالیت دفتر آموزش كودكان استثنایی، كار آمدترین واحد آموزشی بود.
كلینیك سنجش شنوایی باغچه بان در سال ۱۳۵۰ به صورت رسمی كار سنجش دانش آموزان ناشنوا را به عهده گرفت و در چندین مدرسه ناشنوایان كلینیك سنجش شنوایی دایر شده بود و جذب دانش آموزان ناشنوا از این طریق انجام می شد.
با ایجاد مدیریت سنجش و پیشگیری در ساختار تشكیلاتی سازمان، امر سنجش شنوایی دانش آموزان گسترش بیشتری پیدا كرد و با اجرای طرح سنجش كودكان بدو ورود به دبستان بیش از پیش به توسعه آموزش و جذب دانش آموزان ناشنوا كمك كرد.
با تأسیس سازمان آموزش و پرورش استثنایی، گامهای علمی برای تألیف كتب درسی خاص گروههای مختلف استثنایی از جمله ناشنوایان برداشته شد كه در مرحله نخست برای نوآموزان پیش دبستانی آماده و توزیع شد و مناسب سازی كتابهای درسی ادامه پیدا كرد.
با آنكه شروع آموزش رسمی كودكان استثنایی از جمله ناشنوایان بامحور تلفیقی بوده است با این خصوصیت كه كلاس خاص در مدارس عادی تشكیل شود، اما به خاطر ناآشنایی آموزش عادی با آموزش استثنایی و فقدان امكانات مناسب و عدم رعایت استانداردهای آموزشی در مدارس، آموزش استثنایی به سوی تمركز و تجمیع پیش رفت.
اینك از آغاز آموزش ناشنوایان به شكل آموزشگاهی آن در ایران حدود ۸۴ سال می گذرد. این مدت در مقابل سابقه این نوع آموزش در جهان كه از شروع آن بیش از دویست سال می گذرد، زیاد طولانی نیست. گروه آموزشی دانش آموزان ناشنوا در سازمان آموزش و پرورش استثنایی اینك با تعداد ۱۸۲۶۶ دانش آموز ناشنوا و نیمه شنوا در ۲۴۳۶ كلاس در كشور مشغول فعالیت است.
همچنین با توجه به سیاست یكپارچه سازی آموزش و توان بخشی مبتنی بر جامعه و نزدیك شدن دانش آموزان استثنایی به جامعه عادی، هم اینك تعداد ۵۲۸۷ نفر دانش آموز نیمه شنوا كه از بهره هوشی و استعداد تحصیلی خوبی برخوردارند طی ضوابطی در بین دانش آموزان عادی تلفیق و مشغول تحصیل هستند.
به امید روزی كه هیچ كودك ناشنوایی بدون تكلم نباشد و هیچ كودك استثنایی بدون آموزش نماند.

شنبه پنجم اردیبهشت 1388 توسط شریعت احمدی |